De bijzonder vriendelijke jongedame die me uiteindelijk bediende keek me twee keer opnieuw aan, breed glimlachend en verbaasd, met een blik van "meent ge dat of wat?!" toen ik haar m'n gratis te vervangen decoder overhandigde. Blijkbaar had ik net een digitale antiquiteit voor haar neergezet, een decoder van het allereerste uur, zoals ze er al een hele tijd geen meer gezien had... En dat kan ook kloppen, want ik had al heel erg vroeg digitale televisie en maakte, tot gisterenavond, na al die jaren nog steeds gebruik van diezelfde allereerste decoder.
Tja, luister, ik draag behoorlijk goed zorg voor mijn bezittingen en al deed het bakje al een paar maanden niet echt meer wat er van hem verwacht werd - het juiste programma te pakken krijgen was een ware uitdaging - als het nog werkt wordt het bij mij niet vervangen!
Iets in mij gaat er precies ook nog steeds van uit dat dingen een leven lang mee gaan... Maar da's een vlieger die totaaaaaaaaaaaal niet meer opgaat in de razendsnel veranderende wereld van de multimedia.
"Ja, dat was een robuust bakske", mijmerde ze, terwijl ze de decoder een vriendelijk tikje op z'n zwarte zware metalen omhulsel gaf. "Maar spijtig genoeg krijgt die al lang al die zware opdates niet meer verwerkt, dus nu mag hij met pensioen." Waarna ze hem meenam naar ergens vanachter en terug kwam met een half zo grote en superlichte nieuwe versie, die ze me met een knipoog grappend overhandigde: "En gij, gij gaat niet weten wat ge meemaakt straks! Dat gaat nogal vooruit gaan, en schoon beeld, amai, zet u maar schrap!"
Wreed content met m'n nieuwe aanwinst en vol verwachting over de kwaliteit van het beloofde kijkplezier verliet ik de winkel. Onderweg bekroop me toch het gevoel dat ik, al dan niet digitaal, zélf een beetje een antiquiteit aan 't worden ben... Hoog tijd voor een update! Of wie weet zelfs een upgrade. Zowel voor de hardware als de software, vrees ik... ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten