dinsdag 24 maart 2015

De staking die wel meeviel.

Een staking bij het openbaar vervoer is erg vervelend, vooral als je er voor de meeste van je verplaatsingen afhankelijk van bent. 
Maar het kan ook bijzonder leuk uitvallen, zoals vandaag.
Vanochtend mocht ik alvast meerijden met een goeie vriendin. Dat gebeurt wel vaker, ook als er geen staking is, maar het blijft een fijn kado.
En vanmiddag, voor de terugweg, was er iemand zo vriendelijk een toerke rond te rijden en me, met een gezellig babbel onderweg, vlak bij m'n volgende afspraak af te zetten. Veel beter dan uren te moeten staan wachten op een eventuele bus en daarna een eventuele tram!
Ik moest wel een uurtje willen wachten, maar dat gaf me de tijd om, bij een stevig bord soep, uitgebreid bij te kletsen met een andere goeie vriendin.
En omdat ik door die sympathieke lift wat vroeg was voor die volgende afspraak was er zelfs tijd om op m'n gemakje een galerij, waar ik veel te vaak haastig aan voorbij fiets, binnen te stappen, nog eens wat mooie kunst te zien, en wat te te praten over de dingen des levens met de galeriehouder, ook al een kennis van me.
De rest van de weg naar huis heb ik te voet afgelegd, maar ook dat was genieten. Rustig op 't gemakje wandelend in de lentelucht kwam ik voorbij de in bloei staande pruimenbomen, met die zachtroze bloesem tegen het zwarte hout. Ik zag grote gele wolken forsythia. In de voortuintjes stonden de meest uiteenlopende soorten lentebloeiers te pronken en in de op uitlopen staande bomen waren vogels druk in de weer met nestmateriaal.
Ja, een staking bij het openbaar vervoer, het kan ook al eens bijzonder goed meevallen. Je moet er alleen nog meer tijd dan anders voor hebben... ;-)


Geen opmerkingen:

Een reactie posten