Toch nog een beetje kerstconcert, deel 1.

Ondanks alles doet het vandaag toch een beetje pijn, te denken dat ik eigenlijk op dit moment voor een zaal vol enthousiaste, blije en genietende gezichten, waarvan ik er sommigen misschien zelfs een jaar lang niet zag, in m'n mooie kerstjurk en omringd door al m'n o zo geliefde concertmedewerkers en -muzikanten, het beste van mezelf moest staan te geven... De beperkende maatregelen in verband met covid-19 beslisten er anders over... Ik zit thuis. Alleen. 
En toch! Toch geef ik vandaag eigenlijk wél een beetje concert, zij het dan een piepklein stukje!... 'k Heb even stevig doorgeknipt en geplakt, zodat ik absoluut zeker en zonder fout vandáág nog het allereerste filmpje uit de reeks van 9 voor jullie kon posten. Filmpjes waarvoor we, zoals u ondertussen al wel weet, de afgelopen weken alle nodige onderdelen vastlegden. 
In dit filmpje voorlopig slechts muziek van mezelf en gitarist Maarten, en tekst door Roger, maar ook Edmond zal je spoedig zien verschijnen in één van de volgende afleveringen. Maak je maar geen zorgen! En in dit 'deel 1' beginnen we net zoals in onze kerstconcerten rustig aan, een beetje ingetogen zelfs. Maar je merkt vanzelf de opbouw naar gelang er meer filmpjes te zien zullen zijn. Just gelijk in 't echt!... ;-)
Veel luister- en kijkplezier! ❤

Wil je dit opnieuw bekijken op YouTube, dan kan dat via deze link: 
Toch nog een beetje kerstconcerten, deel 1.

Mondmaskers à la Kristina.

Eerst zeiden ze dat het totaal nutteloos was. Dan bleek het dragen ervan eventueel toch wel nuttig te kunnen zijn. En nu, nu zijn we allemaal verplicht van er ééntje te dragen... De mondmaskersoap van België. Zucht.
Bon, de voorbije weken gebruikte ik telkens een exemplaartje mijn overvloed aan kleurrijke sjaals als gezichtsbescherming. Ja, 'k had nog een echt mondmasker liggen van verfwerken ooit, maar dat was me te hard, en vooral veel te saai. Uiteraard. Het kon nog wel beter dan die sjaals volgens mij, maar 'k had écht niet veel zin om te beginnen stofkes uitzoeken, te verknippen, om te zomen, en heel den bazaar, om zo aan de hand van de geijkte patroontjes 'echte' mondmaskers te fabriceren. Ik heb oprecht eindeloos veel bewondering voor al die mensen die, als ware superhelden moedig en onversaagd, honderden, misschien zelfs duizenden, van die stoffen masker in elkaar aan het stikken zijn, en op die manier grote delen van de zorgsector en hele scholen voorzien van het zo noodzakelijk beschermingsmateriaal! GE-WEL-DIG!!! ♥️
Een paar nachten geleden floepte er echter plots een lumineus idee in m'n hoofd. Helemaal aan het begin van deze crisis zag ik een filmke waarin een vrouw van een papieren zakdoekje, 2 elastiekjes en 2 nietjes een heel eenvoudig, doch prima passend mondmaskerke in elkaar plooide. En ik bedacht me dat zo iets dan toch ook moest lukken met die vele ongebruikte (ik snuit en nies al jaren wegens zoveel meer hygiënisch uitsluitend in papieren wegwerpzakdoekjes), doch netjes bijgehouden stoffen zakdoeken in m'n lade! Wasbaar op zelfs 90° indien nodig en zo eenvoudig om e strijken... Aldus ontstonden de mondmaskers à la Kristina! Niet moeilijk om maken en ze werken echt.
En voor de nieuwsgierigen of zij die mijn ideetje ook willen uitvoeren, volgt hier -ha ja, natuuuurlijk, wat had je gedacht dan- een met foto's gedocumenteerde handleidingske! 

1. Wat heb je nodig? Twee dameszakdoeken (ongeveer 30 cm op 30 cm), twee maal 15 cm elastiek, naald en draad of de naaimachine, strijkijzer, kopspeldjes en een schaartje voor de losse draadjes af te knippen. En in mijn geval zeker ook m'n leesbril nog, anders zie ik voor geen meter of 't wel een beetje klopt wat ik aan het doen ben...

2. Leg de 2 zakdoeken op elkaar, met de mooie zijden naar buiten. Het kunnen twee dezelfde zakdoeken zijn of verschillende, zoals jij het mooi vindt, maar let wel: 't is wel 't makkelijkste als ze precies even groot zijn. Sowieso: hoe leuker de zakdoeken, hoe leuker het mondmasker! 

3. Stik of naai 1 kant van de zakdoeken aan elkaar. Dit wordt de onderkant van het mondmasker. En zo blijven de beide zakdoeken alvast netjes op hun plaats zitten bij de volgende handelingen.

4. Nu komt het 'moeilijkste': strijk verschillende plooitjes in de op elkaar liggende zakdoeken, zodat je een soort harmonicavorm krijgt. Het is even zoeken hoe groot de plooien precies moeten zijn om netjes uit te komen. Eigenlijk het steekt niet echt heel nauw hoeveel of hoe groot ze zijn. Het is een kwestie van de stof aan de zijkanten bij elkaar te krijgen, en achteraf het 'bolle' effect te hebben waardoor het masker aan je gezicht aansluit.

5. Steek elk plooitje vast met een kopspeldje en doe dat uiteraard aan beide zijkanten.

6. Vergeet niet om meteen in elke eerste en laatste plooi, én aan beide zijkanten de elastiek er mee tussen te pinnen.

7. Stik of naai de zijkanten vast.

8. Haal de spelden er uit en stik of naai voor de stevigheid en de zekerheid nog eens een keertje naast het eerste stiksel.

9. Voilà, het mondmasker is klaar! 

P.S. De bovenzijde is open gebleven, zo kan je er desgewenst nog een 'filter' tussen steken. 

Mondmaskers à la Kristina: super snel en o zo gemakkelijk! En zoals je hier kan zien: het past én het werkt. 'k Denk da'k zo wel naar buiten kan, hé, veilig, fleurig en zonder me al te veel te moeten generen. Goed bedacht van mij, toch?! *blink blink* ;-)

Kristina's-Kerst-Miss-Boodschap.

Aan het begin van de maand december schrijf ik steeds, naar goede gewoonte ondertussen, trouw en plichtbewust, een voorwoord voor het programmaboekje bij de kerstconcerten, dit jaar al voor de 13e maal. 
De eerste keren ging dat nog moeizaam, hoe verwoord je en deel je je emoties zonder over de top melig te worden?... Door de jaren heen werd het echter iets dat stilletjes vanbinnen groeide en er dan, boem, ineens 'was', kant en klaar in mijn hoofd, volledig gereed om neer te schrijven. Altijd binnen het thema, of misschien beter: 'passend bij de titel van de concerten dat jaar', en altijd een beetje 'stichtende lectuur', zoals dat heet...
Beste vriend en bijzonder gewaardeerde concertkompaan Roger Nupie noemt het telkens, met een ingehouden gniffel en een vette knipoog, maar warm en welgemeend, mijn jaarlijks weerkerend "Phil Bosmans-moment"...
Het is goed mogelijk dat in al deze, nét niet helemààl religieus, geïnspireerde teksten het prille begin schuil ging van mijn 'schrijvertje zijn' en dus ook van deze geanimeerde blog. Misschien dat ik vanaf volgend jaar dat voorwoord beter de jaarlijkse "Kristina's-Kerst-Miss-Boodschap" zou noemen!... Wie weet dat men daar ooit ook nog eens speciaal voor de beeldbuis klaar voor gaat zitten!... hihihi
Bij de kerstconcerten 2015 zijn opvallend veel aanwezigen me, nog maar eens, komen bevestigen dat ik, en mijn show, maar vooral ik zelf dus, letterlijk Kerstmis bén. Voor de aanwezige nonnen, al heel m'n leven fan van mij, is er in dié theaterzaal op dàt moment zelfs méér Kerst te vinden, te voelen en te ervaren dan in gelijk welke kerk! Als dat geen compliment is!... Wauw.
Alleszins, oprecht gemeend, volledig passend in een hartverwarmende kerstsfeer en bij deze ook leesbaar voor en door al mijn niet-concert-gaande-blog-lezers en andere afwezigen: het voorwoord van het programmaboekje bij de kerstconcerten "Gelukkige Kerst-Miss", editie december 2015.
.

Geluk. Het ongrijpbare fantastische ’iets’ dat we onze vrienden, familie, kennissen, collega’s en zovele anderen regelmatig wensen. Het valt uit onze mond zonder dat we er echt bij stil staan. Bij elke verjaardag, een nieuw jaar, feestjes en vieringen allerlei, een nieuw huis, een nieuwe job, zelfs bij de aanvang van een concert gunnen we iedereen van harte een stevige portie geluk. En dat komt omdat we er zelf ook zo innig naar op zoek zijn. Het geldt voor absoluut elke mens hier op aarde: we willen allemaal gelukkig zijn. Maar wat is geluk? En waar kan je dat in godsnaam ergens vinden?

Wel, dat ligt voor iedereen steeds weer een beetje anders, denk ik, maar ik weet heel goed dat het niet te vinden is in financiële rijkdom en materiële bezittingen, al onderschat ik hun invloed op iemands leven hier zeer zeker niet.

Geluk vindt je niet in het verleden en het is ook niet iets waar je naar kan streven voor ‘ooit’, ergens in een verre toekomst. 

Geluk is een gevoel dat voorkomt uit kleine dingen in een leven dat, misschien wel meer dan ooit in deze toch bedreigende tijden, vandààg, op dit eigenste moment, gelééfd moet worden. Je kan gelukkig zijn omdat de zon die door de gordijnen piept ’s morgens, of door een tekening met een dikke zoen van een kind, door een mooie bloem of een vogel die fluit, of door een warm woord, een glimlach, een ontmoeting, door een fijne vriend,... en vooral door tevreden zijn met de dingen om je heen.

‘Je gelukkig prijzen’ is een uitdrukking die je gewoon letterlijk mag nemen: zelfs in de meest donkere dagen, de meest trieste situaties is er, als je heel goed kijkt, altijd nog wel iets dat je gelukkig maken kan, maar soms moet je daar, inderdaad, toch wel even je best voor doen, dat klopt. Vandaar: je moet jezélf ‘gelukkig prijzen’, luidop zeggen ‘ik ben gelukkig want...’ of ‘hier wordt ik nu eens echt gelukkig van’. En ja, dat valt ook mij soms zwaar, maar het is en blijft de moeite waard om het te proberen. Kijken naar alles wat er wél is en geluk kan betekenen, dat kan je jezelf leren. Zo mààk je je eigen geluk. In jouw leven, vandaag, op dit eigenste moment.

Vandaag is geluk voor mij hier op dit podium mogen en kunnen staan en het publiek verblijden met m’n zang en m’n humor, en super gezellig samen met de muzikanten, dansers en special guest een knusse bijna familiale kerstsfeer vol warmte en licht uit te mogen dragen en door te geven. En als het een beetje mee zit gaan jullie straks allemaal gelukkig naar huis. Dat hoop ik oprecht!...     En dus wens ik jullie hierbij alvast van ganser harte

bijzonder gelukkige feestdagen

en een uitzonderlijk gelukkig nieuw jaar!

Uw Gelukkige Kerst-Miss,

Kristina

Foto van de voorstelling op 19 december 2015, 

met dank aan Dieu Kampen.