Deze vraag krijg ik in m'n job als receptioniste regelmatig, meestal telkens met exact dezelfde verwoording én intonatie, vanochtend zelfs nog 2 maal, te horen bij het beantwoorden van de telefoon. "Maar allé", dacht ik daar dan lange tijd verwonderd en niet begrijpend bij, "als ge uw product op een deftige manier aan de man wil brengen, dan screen je toch op voorhand het bedrijf dat je gaat bellen! Dan zou je geweten hebben dat je nu het nummer draaide van het soort internationale firma waar je de zaakvoerder absoluut nooit of te nimmer persoonlijk aan de lijn krijgt!..."
Ondertussen is het me duidelijk dat dit soort oproepen vaak van een callcenter komen, waar men, bijzonder pover gewapend met slechts een lijstje namen en nummers zonder enige verder details een beetje in het wilde weg en op goed geluk zit te hengelen.
Steeds een giecheltje onderdrukkend reageer ik op die voor mij hilarische vraag dus tegenwoordig steevast met "Helaas! U spreekt 'slechts' met de receptioniste! Onze CEO beantwoordt hier normaal gezien uiterst zelden zelf de telefoon. Daar heeft hij, bij mijn weten, écht de tijd niet voor."
Het kleine duiveltje in mij pauzeert daarna heel even, om dan, heel gewoon vriendelijk en begripsvol, te vervolgen met "Mag ik u vragen waarover het exact gaat? Zo kan ik u doorverbinden met de manager of verantwoordelijke van de correcte afdeling."
Aan de andere kant van de lijn is men dan OF stilzwijgend even totaal de kluts kwijt, OF soms ook wel eens een beetje beledigd, OF, gelukkig steeds vaker, ziet men er ook de humor van in en verklaart men zich met plezier nader. Maar ik zorg zowiezo, uiteraard, dat ze altijd bij de juiste persoon terecht komen, hoor.
Bijzonder groot was m'n verbazing toen ik vanmiddag, thuis, zittend aan mijn piepkleine bureautje achter m'n oude computer, de telefoon op nam met m'n gebruikelijke opgewekte "Goedemiddag, met Kristina" en een sympatiek klinkende meneer aan de andere kant van de lijn vroeg of hij wel degelijk met de firma 'Kunst, Kitsch & Kompanie' sprak en of ik zo vriendelijk wilde zijn hem door te verbinden met de IT-afdeling, met de verantwoordelijke voor telefonie. Met vermoedelijk hoorbare binnenpret repliceerde ik: "Dit is inderdaad Kunst, Kitsch & Kompanie, en die verantwoordelijke, óók dààr spreekt u mee!"
De man, duidelijk met een stevig gevoel voor humor, was onmiddellijk één en al oor voor de leuke verklaring die er allicht zat aan te komen. Geamuseerd legde ik hem uit dat hij het nummer gedraaid had van een piepklein VZWtje, en dus niet alleen een conversatie had met de 'zaakvoerster', de gedelegeerd bestuurster dus, maar meteen ook met de telefoniste, secretaresse, helpdesk, boekhouder, schatbewaarder, PR-manager, personeelsverantwoordelijke, concertorganisator, programmamaker, kostuum- en props-diensthoofd, affiche-ontwerper, repetitor en zélfs met de diva/hoofdattractie en het gezicht van. Allemaal tegelijkertijd.
Voilà, l'état, c'ést moi! O, pardon. Hihi. Kleine correctie... De VZW, dat ben ik!
Hij vond het "Sùùù-perrr!" en vuurde meteen vol belangstelling wat vragen over de verschillende voorstellingen op me af . Waarom, waar, wanneer, welke thema's, voor wie, welk publiek, sites, YouTube, enz...
Als Proximus vertegenwoordiger wenste hij eigenlijk, tijdens een persoonlijke afspraak met de ITchef, het telefoniepakket van het bedrijf eens onder de loep te nemen, met de bedoeling het te optimaliseren, maar we besloten samen grinnikend dat er van dat reeds bestaande pakketje, met één gsm, één vaste lijn, de simpelste internetverbinding en digitale televisie, vermoedelijk niet nóg iets spaarzamer te maken viel.
Echt, geloof me, humor vind je in àlles. Als je, positief ingesteld, goed kijkt en vooral goed luistert, en je uiteraard ook een beetje van goede wil kan zijn. ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten