Kerkhofbloemen.

M'n hele huis leek er wel door ingepalmd. Overal vazen, schalen, steekschuim en andere bloemistenbenodigdheden. M'n badkuip deed dienst als opslagplaats voor vele emmers en bakken boordevol water en snijbloemen. Alsof ik, met m'n overvolle badkamer als middelpunt, een bloemisterij of iets dergelijks begonnen was. Niet echt praktisch, geloof me, en zélfs voor mijn gevoel, als onverbeterlijke floraverslaafde, misschien dan toch nét een béétje te veel van 't goede...
Al een paar jaar heb ik de eer voor Allerzielen het graf van grootva en grootmoe, de ouders van mijn moeder, van hét bloemstuk te mogen voorzien. En die omvangrijke en altijd unieke bloemencreatie van mij wordt steeds met verrukking onthaald en door elkeen bewonderd. "Ooo, wauw! Zoiets moois wil ik ook wel! Dat mag je voor mij ook wel eens maken! Ben je ook in te huren?" kreeg ik ondertussen al vaak te horen. En dit jaar stroomden er plots, en totaal onverwacht, daadwerkelijk een heel pak redelijk gedetailleerde bestellingen bij me binnen. En niet alleen voor grafstukken met echte snijbloemen en levend groen, maar ook voor stukjes met mooie namaakflora.
Zelden in m'n leven gaf ik zo een fortuin aan bloemen uit! Er werden voor ongeveer 350 euro armen vol prachtige kunstbloemen en toebehoren gekocht; en aan de karrenvracht 'echt' moois spendeerde ik iets rond de 200 euro. Best veel geld, maar verdeeld over in totaal 10 aparte grafstukken valt dat toch goed mee, vind ik. Dat bedrag moest ik trouwens niet zelf ophoesten, maar het werd, netjes uitgerekend en verdeeld, achteraf terugbetaald door hen die iets bij me bestelden. En ze kregen echt wel waar voor hun geld! Niet zomaar een bloempje of 5 met een takje groen in wat oase geprikt op één of ander schaaltje, maar wel grote, zelfs wat indrukwekkende en lekker volle stukken met al de gewenste bloemen in de beoogde kleuren, professioneel geschikt mooie vazen en glanzende schalen.
En ik, ik heb er vermoedelijk nog het meest van genoten. Olala, wat heb ik er van genoten! 't Was voor mij ronduit zálig om nog eens een keertje, slechts beperkt door de vrij te interpreteren ideeën en wensen van de aanvragers, met zo'n overvloed aan moois volledig los te mogen gaan. In dit soort grootte is dat volgens mij toch geleden van mijn tijd in de bloemenwinkel, met o.a. de reusachtige bestellingen van de Antwerpse hotels...
En ja, de vloer werd nat, in zowat élke kamer; 't water liep in dunne straaltjes van de tafel op het tapijt; en werkelijk overal blaadjes, takjes en knipsels. Rommel alom, en twee poezen, in de zevende hemel met zoveel nieuw 'speelgoed' en interessante geuren op de vloer, die er, super zottekes doorheen sprintend, met veel plezier een zo mogelijk nóg grotere puinhoop van maakten. Maar dat kon de zaligheid van het bloemschikken echt niet bederven. Van het met een zware kniptang en serieus veel kracht doorsnijden van een naar mij gevoel eindeloze hoeveelheid metalen kunstbloemstengels stond m'n rechterhand vol bleinen. Van het vele steekwerk zeurde in m'n nek onophoudelijk een knagende pijn. Maar ook die dingen doen er niet toe, als je bezig bent met iets waaraan je fantastisch veel deugd beleefd.
Na nog stevig wat opruim- en poetswerk was de grote tafel in de weer netjes zijnde woonkamer boordevol fleurige stukken een prachtig schouwspel. Ja, 'k weet het: niet echt praktisch, zo'n overvolle tafel, maar... geef toe: ronduit heerlijk toch, heel even zo'n overdadige bloemenweelde! Voor de lading vazen en schalen opgehaald en naar hun bestemming gebracht werd, stond ik nog een tijdje m'n kerkhofbloemencreaties te bewonderen, terecht tevreden over m'n werk en met een gelukzalig voldaan gevoel.
Al snel stroomden de positieve, zelfs verrukte reacties van m'n meer dan tevreden klanten binnen. En dat maakte het geluksgevoel bij deze uitzonderlijke bloemschiksessie voor mij helemaal compleet. Het is fijn als men zo blij is met jouw werk. Zeker als je bedenkt dat deze bloemstukken, één voor één en elk op z'n eigen manier, dienden om hulde te brengen aan iemands geliefde overledene. Dat ik dit voor hen mág doen, daar voel ik me nederig en dankbaar bij.
Net op tijd, vlak voor alle fraais opgehaald werd, dacht ik er gelukkig aan snel nog wat foto's te schieten. Niet alleen als herinnering -of als eventueel voorbeeldje bij mogelijke nieuwe bestellingskes- maar vooral om alles zo heel af en toe zelf nog eens terug te kunnen bekijken, en met een glimlach opnieuw te voelen hoe ontzettend veel deugd deze omvangrijke bloemschiksessie me wel deed. En tot slot, je gaat me groot gelijk geven, zeker dít verhaal zou voor de uiteraard nieuwsgierige lezer absoluut niet compleet zijn zonder bijpassend en in dit geval uitzonderlijk fleurig plaatje!... ;-)

De herinnering meer dan waard.

Elk jaar weer, zo rond deze tijd, fleurt een ware zee van herfstbloemen de anders wat kleurloze begraafplaatsen op. De vrije dagen rond Allerzielen en Allerheiligen zijn voor vele mensen hét moment -spijtig genoeg vaak ook het enige in 't jaar- om de dierbare overledenen nog eens op te zoeken, eventueel snel een borstel en wat zeepwater over 't grafmonument te zwieren en, uiteraard, een bloemetje achter te laten.
Mijn eigen vader staat gezellig thuis bij ons moe op de kast in de woonkamer, maar haar geliefde ouders, de grootouders waaraan ik zelf heel erg fijne herinneringen koester, vonden wel een laatste rustplaats op het kerkhof en krijgen daar verschillende malen per week o.a. mijn moeder op bezoek.
Elk jaar opnieuw leggen de 10 kinderen van Frans en Jozefa, ons moe met haar 4 zussen en 5 broers dus, een klein sommetje geld bij elkaar zodat mijn moeder niet alleen in elk seizoen de grafsteen van een mooi plantje kan voorzien, maar vooral zodat ze voor een schitterend stuk kan zorgen tegen de eerste november.
Vele jaren lang bestelde ons moe in de designwinkel van een gediplomeerd bloemenkunstenaar 'hét stuk'. Eéntje dat door alle kerkhofbezoekers zéker gezien moest worden. Het werd langzaamaan zelfs een beetje een fenomeen. 
En toen, o ramp... ging eind vorig jaar die bewonderde bloemist met pensioen.
Er werd zeer ernstig nagedacht en gediscuteerd over welke winkel dit jaar een waardige opvolger van het prestigieuze stuk uit 2015 zou kunnen leveren, maar niets bleek echt goed genoeg.
Toen ik, zo eventjes ergens terloops en half grappend, opperde dat, handig en 'bloemig' als ik ben, IK er misschien wel voor kon zorgen dat er wat moois kwam, bleek dat ideetje van mij toch zo gek nog niet. Dus, tot mijn grote verbazing en blijdschap ging voor 2016 de eer naar mij.
Gewapend met foto's van de favoriete bloemstukken uit de voorbije 10 jaar -jazeker, alles moet steeds uitgebreid gefotografeerd, gedocumenteerd en opgeslagen- trok ik naar m'n fantastische bloemenvriendinnetje Nanette van bloemenwinkel Fleur 2000 in Deurne en kocht me voor 35,- euro verschillende groensoorten, fraai gekleurd herfstblad, leuke bolle chrysanten groot en klein, prachtige tweekleurige rozen en zo nog het 't één en 't ander binnen het wat eigenwijze roze-oranje kleurenpalet. Alles in de caddy, met de caddy op de tram, nog een stukje te voet, caddy de trap op dragen, en voila: daar stond ik in moeders keuken, reeds volledig in gereedheid gebracht voor de grote operatie. 
Ja, enige vorm van supervisie was ontegensprekelijk nodig, voor ons moe dan, want echt volledig vertrouwen doet ze mijn diverse talenten nog steeds niet. 
7 jaar dienst in een drukke bloemenwinkel, waar ik ontelbare bijzonder fantasierijke bruidsboeketten maakte, metershoge en -brede centrepieces vervaardigde voor de sterrenhotels in hartje Antwerpen en talloze feestdecors zeer uitgebreid van bebloeming voorzag, het stelde haar toch voor geen meter gerust, zo zenuwachtig!... hihihi
Maar, 't moet gezegd: ook voor mij moest het fleurige eindproduct meer dan geweldig zijn, 't was tenslotte toch voor grootva en grootmoe, hé.
En na een klein uurke wikken en wegen, knippen en snijden, steken en her-steken mocht het resultaat dan ook gezien worden. Ons moe bestudeerde het geheel zeer ernstig en langst alle kanten terwijl ik gespannen haar oordeel afwachtte -ondertussen alvast de vloer weer blad- en dus ook slipgevaar-vrij vegend- en... het bloemstuk van mijn hand kreeg haar onvoorwaardelijke goedkeuring. 10 op 10 op mijn rapport!
Samen wandelden m'n moeder en ik in een heerlijke herfstzon naar het kerkhof en ik voelde me, met het bloemenarrangement in een platte doos in m'n armen, zo fier als een gieter bij de bewonderende blikken en complimentjes van de vriendelijke passanten onderweg.
De begraafplaats zag er bijzonder fleurig uit, een lust voor het oog. Even links en rechts een vriendin en kennis begroeten, nog snel een natte doek over de zwarte steen, de zonovergoten bloemen juist gepast in het midden voorzichtig op de zerk plaatsen, uiterst nauwkeurig lichtjes schuin, hier en daar nog een blaadje verleggen en dan, stapje achteruit, het resultaat bewonderen. 
En ook nog een pak mooie én leuke foto's schieten natuurlijk.
Zowel mijn grootouders, als deze ietwat zenuwachtige maar fantastisch zonnige herfstdag gezellig samen met ons moe, en ook dit door mij gefabriceerde Allerheiligenbloemstuk, voor mij zijn ze allemaal de herinnering meer dan waard! ♥♥♥